Denkbeeldexcursie: Biennale Venetië

Na een mooie en welverdiende vakantie in Bolsena in midden Italië, (het docentschap put je helemaal uit) besloten we in 2007 met de familie via Venetië terug te reizen. In Venetië vond de Biënnale plaats. Pas op, ik link door naar de italiaanse versie van de site. Wat een prachtige taal. Papa en mama hadden dat wel verdiend, een portie kunst en cultuur na alle zon, strand en water. De kinderen, 10, 9 en 7, zouden dan maar even op het tweede plan komen.

Zelf had ik links en rechts nog een traumaatje hangen van vroeger. Ieder gebouw met een klokkentoren (ze zijn op een gegeven moment allemaal hetzelfde) heb ik in Italië van binnen en buiten gezien. Alle Trulli – GA ME NOOIT VRAGEN WAT DAT IS! IK HEB JE DE LINK GEGEVEN. – heb ik bekeken. De hele Janson hardcover, 927 pagina’s is aan mijn ogen voorbij gegleden. Het lukte me dus zonder enige inspanning om de meest dramatische scènes voor mijn gesloten netvliezen te projecteren; jengelende kinderen, achter ons aan sjorrend over de warme stenen van het terrein, constant zeurend om een ijsje, een snoepje, en maar vol verontwaardiging uitroepend ‘en dat is kunst?´ ´Pfff, dat kan ik veel beter!´

Turning thoughts
Nee, nee en nog eens nee. Keep on positive thinking! ´Stel nou´, hielden Charlotte en ik elkaar voor, ´dat ze het geweldig vinden´? Dat ze misschien wel vragen gaan stellen? Waarom iets kunst is? Of dat ze zelfs hun mening willen toetsen, of iets mooi is of niet?

tbc