Federatief Samenwerkingsverband Leerlingenzorg 39-06 organiseerde afgelopen woensdag een dag met het thema ‘Onderwijs dat past’. Directeuren, leerkrachten en ouders van kinderen met een specialiteit (bij de meeste mensen bekend als kinderen met een beperking – ik denk ik vertaal even) kwamen bij elkaar om ervaringen te delen, te brainstormen, elkaar vragen te stellen en antwoorden te geven. Een heel bijzondere dag voor mij. Ik mocht het meemaken.

Ik zit zelf al tien jaar in het onderwijs, gestart vanuit een gevoel dat ik ff genoeg had van het bedrijfsleven waar ik heel succesvol in opereerde. Tien jaar lang draag ik nu ondernemerschap in de ruimste zin van het woord uit binnen het HBO, maar ik kom erg veel weerstand, behoudendheid en hokjesdenken tegen. Ik loop vanwege mijn natuurlijke gave om de grenzen van systemen op te zoeken nogal eens tegen onbegrip op. Ik zie het als mijn taak als creatief docent om af en toe lekker over grenzen heen te springen om te onderzoeken of de – soms niet eens duidelijk omschreven en vastgelegde – kaders wel gebaseerd zijn op valide onderliggende principes en uitgangspunten. Vaak is dat niet zo. Voor managers zou dat een teken moeten zijn om de grenzen van dat systeem dan beter te omschrijven of om te leggen. Maar dat doen ze niet. Dat is namelijk extra (denk)werk! En er hangen meestal ook nog eens onvoorziene risico’s aan vast. En de meeste managers zijn geen ondernemers!

Het was voor mij dan ook een verademing om op een dag rond te lopen waar managers, directeuren rondliepen, die samen met leerkrachten en ouders de grenzen van hun eigen schoolsystemen flink aan het doorprikken, omzagen, omleiden, oprekken waren. Wow! Heeft iedere directeur/manager dan misschien toch een Red Monkey in zich? Een die af en toe schreeuwt om eruit te mogen, maar die daar vanwege statusangst en andere remmingen er niet uit mag?

Ik zag hier een groep mensen die gedreven door heel eenvoudige basisprincipes – “Eenvoud is de ultieme verfijning”: Da Vinci – als ‘we beginnen met willen’ en ‘voor ieder kind een school in de buurt’ en ‘we denken niet in beperkingen maar in mogelijkheden’ met elkaar constructieve beelden van een mooie toekomst schetsten. Ik mocht getuige zijn van een – in mijn ogen – prachtig voorbeeld van een maatschappij in beweging. #dreamschool leeft op zoveel plekken!

Ik heb genoten, dank!
Als dit de beloning is voor de pogingen die ik – vaak met veel pijn en moeite – heb gedaan om mensen in beweging te brengen, dat ik vaker dit soort activiteiten mag vastleggen met professionals als www.meestersadvies.nl, www.cre-aid.nl, www.dikenstijlloos.nl, www.hekjenetwerk.nl en www.fasenul.nl dan teken ik daar graag voor!

Wat ik geef is mezelf, wat ik ontvang is vertrouwen, wat je krijgt is verbinding.

Guido Crolla
@Denkbeeldhouwer

De voorliefde voor Charles Aznavour kleeft nog aan mijn Franse periode. Voor de liefhebbers hier het origineel.

Prettige vakantie!