06.41. Ik kan al een uur niet meer slapen. Niks voor mij, ik ben een kanjer in slapen. Ik kan mijn ogen ’s avonds (’s nachts) dicht laten vallen om dan in een soort coma te geraken.
Ik heb er een half jaar naartoe gewerkt om langzaam weer een beetje op adem te komen. Langzaam opbouwen tot de vakantie had ik in gedachten, dan kan ik er na de vakantie beslist weer vol tegenaan.
Hoe gek en anders het leven soms kan lopen.
Officieel heb ik nog twee weken, maar zoals veel docenten die hun werk goed plannen en niet al te bevlogen erin zitten, ben ik al klaar voor de komende weken. Ik hoef dus niks meer te doen.
En precies op zo’n moment stort mijn wereld in, word ik onderuit geschoffeld, word dat waar ik hard voor gewerkt heb mij ontnomen. Het is zondagochtend, 06.41 en kan ik niet meer slapen.
Ik zet mijn laptop aan, start Google Chrome en G-mail. Het eerste waar mijn oog op valt is een reactie op bovenstaande video.
Ik kan je wel vertellen dat, hoe onnozel de wereld om je heen soms ook is, hoe blind, ziek, zwak en misselijk. Het maakt niet uit. Het komt wel goed.
Als jij vanuit al je passie, creativiteit, nieuwsgierigheid en moed creëert, dingen in de wereld zet die er toe doen, dan gaat de wereld om je heen op een gegeven moment op steeds verschillende manieren met je communiceren. Wees alert voor die signalen! Luister dan goed.
Ongelofelijk, de boodschap in dit filmpje komt van mijn coach Thierry. Die heeft me dat drie jaar geleden – toen hij 10 was – voorgehouden. Goed dat dit nu weer naar boven komt.
Ik ga het komend half jaar pauze nemen.
2 Comments
WOW, wat een coach is die Tierry! Leven in het moment van nu, zoals het speelkwartier is, is het aaaaaaaaaallermoeilijkste voor een druktemaker, maar het aaaaaaaaaaaaaaaalllermooiste als het deze zomer gaat lukken. (De overgang is alleen een beetje groot nu. Vertrouw maar op die kleine coach van je!)
Een hele goede speelzomer toegewenst! Pien
Voor alle Eentwee Tieners
Homo Ludens
“Wie goed kan spelen en daar vaak mee bezig is, komt dicht in de buurt van Nietzsches ideaal:
Een spelend leven, dansen en zingen. Kinderen zijn meesters in het spelen. Ze bouwen met elkaar een ingewikkeld zandkasteel en als het dan klaar is, gaan ze weer iets anders doen . Grote mensen, zouden als het kasteel klaar is in de beheers mode schieten; het bewaken van het kasteel, zorgen dat er niemand iets aan verandert, geld vragen als er iemand een foto van het kasteel wil maken, op papier vastleggen van wie het kasteel is en dergelijke. Fundamenten onder het kasteel willen maken. Het kasteel voor de eeuwigheid willen bewaren.
Kinderen niet, die beginnen gewoon een nieuw spel.
….. Laten we vooral verder spelen, leren, leven.
Er begint vast wel weer iemand aan een nieuw kasteel.
En dan bouwen we gewoon weer mee.
Mijn emmer en schep staan bij de hand.