In de minor Digital Media Production probeer ik de nieuwsgierigheid van studenten aan te spreken. Dat is een moeilijke opgave voor studenten omdat het een heel andere kijk van ze op de wereld vraagt. Om de nieuwsgierigheid te triggeren, zou ik natuurlijk goed geformuleerde opdrachten met scherpe deadlines kunnen formuleren om de boel op gang te brengen.
Voordeel hiervan is dat studenten in zo’n opdracht gedwongen worden om vragen te stellen, om op onderzoek uit te gaan. Zeer efficiënt en effectief.
Nadeel is dat zo’n aanpak niet karaktervormend is, studenten blijven dan namelijk ook in de toekomst ‘goed geformuleerde opdrachten’ nodig hebben om zelf tot actie over te gaan. Dat is eigenschappen aansprekend van de volger, niet van de vormer.
Dus spreek ik de ‘verveling’ aan. Zonder strakke opdracht en/of deadline vervallen veel studenten namelijk in nietsdoen, apathie, achterover hangen totdat ze gecorrigeerd worden. Zij die gecorrigeerd moeten worden, zijn de volgers in deze wereld, de fundamentalisten zoals Seth Godin het stelt.
Zij die de moed vinden om zichzelf te corrigeren en in actie te komen, om hun eigen aannames even opzij te schuiven en het nieuwe te onderzoeken, er voorzichtig aan te voelen, er – van een andere kant – naar te kijken, eraan te ruiken en proeven, er deel aan te nemen en het later zelfs te gaan vormgeven, dat zijn de nieuwsgierigen. Zijn tonen moed.
Ik hou van nieuwsgierige mensen.
One Comment
Bedankt voor je uitnodiging voor eentweetien, Guido.
Ik wil er graag op ingaan. Wel wil ik eerst met je kijken wat ik voor jullie kan doen.
Misschien komt het uit om even naar Westervoort te komen.
Mail svp even naar campmatrix@planet.nl
Fijne dag,
Peter