Shaken promotion

In de herfst van 2008 heb ik een week opgesloten gezeten, in een hotel ergens in België, ver weg van huis, tussen meer dan twintig jongeren, gemiddelde leeftijd 22, vief, enthousiast, crea-bea’s, muzikale talenten.

Ik had het over mezelf uitgeroepen. Eigenlijk was ik niet uitgenodigd, viel niet binnen de doelgroep, ik had de vader van veel deelnemers kunnen zijn en op die leeftijd wil je zonder pa op vakantie. ‘Maar ik ben jong van geest’ riep ik nog uit tegen Wim.
Had ik mijn mond maar gehouden.

Ik, Denkbeeldhouwer, uitgeblust, verwarde man van 46, vrouw en kinderen achterlatend, zoekend naar de essentie van het leven, kwam op zondagavond binnenzeilen. Het gezamenlijke brainstormen, iets dat ik het beste in mijn uppie kan, liep ten einde. Ik pakte een biertje en liet de week over me heen komen.

Gelukkig vond ik aan het begin iemand die ik even kon helpen, zodat ik zelf niet teveel hoefde na te denken, maar al snel daarna liep ik als een kip zonder kop door het hele gebouw, naarstig zoekend naar een plekje waar ik mijn inspiratie kon vinden. Helaas. Een beetje privacy en rust in je kop is je in zo’n week niet gegund. Overal om je heen bruist het van de energie, je wordt er gek van. En waar gaat het over?

‘Strange Fruit’, tja, zo lust ik er nog wel een. Omdat ik er zelf niks meer van snapte ging ik iedereen lastig vallen met mijn vragen; Wat is ‘strange fruit’? De antwoorden heb ik daarna, conform de structuur van de week, in een heldere overzichtelijke compositie gemonteerd. Daarmee werd aan het eind van de week toch nog iedereen duidelijk wat ‘Strange Fruit’ nou precies is.

Wat heeft Shaken mij gebracht?
Had ik eindelijk, na vele jaren mijn kunstenaarschap lekker ver weg in een doosje weten te stoppen, halen ze het er weer uit! Ik ben dus weer vrij gaan creëren; beelden, teksten, performances. En ik heb zelfs het lef gehad om daar onbekenden mee lastig te vallen tijdens exposities.

En als laatste heb ik er weer een verslaving bij. Ik heb geregeld mijn shotje inspiratie, energie, erkenning en vriendschap nodig die vrijelijk stroomt rondom de projecten, rondom de mensen achter Dollypop. Daarom ben ik maar wat Dollypop activiteiten mee gaan optuigen als Ardennenoffensief, Achterhoekoffensief en Cre-aid.