De weg kwijt


Mooie praatjes heeft die man in goede tijden (okt. 2008)

De ziel wijst je de weg. (passie)
De geest tekent de plattegrond. (creativiteit)
Met verstand kies je heel vaak de route. (nieuwsgierigheid)
En met je lichaam ervaar je het op weg zijn. (moed)

Goh, wat heb ik dat mooi gezegd.
Maar hoe zit dat dan vandaag? (dec. 2009)
Kon ik er nu maar iets mee…

Waar moet ik op dit moment in God’s naam naartoe?
Het witte vel blijft leeg. De zwarte stift trilt in mijn handen.
Teveel keuzes, b-routes, doodlopende wegen…
Ik ben nog even thuis.

This entry was posted in 01.Gedachte. Bookmark the permalink. Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

5 Comments

  1. Arjan Geurts
    Posted 08/12/2009 at 23:04 | Permalink

    Een schip kan je alleen sturen als het vaart. Ik heb niets tegen rustig nadenken, maar is het wel verstandig om thuis te blijven?

  2. Posted 09/12/2009 at 00:35 | Permalink

    Deze schipper moet even in de haven blijven, bijtanken, fourageren,…

  3. Posted 09/12/2009 at 19:37 | Permalink

    Lieve Guido,

    probeer het antwoord op je vraag ‘waar naartoe’ niet te zoeken. Laat het/jezelf los. Een wit en leeg vel is mooier dan een beschreven vel. Het heeft nog zoveel mogelijkheden in zich. De stift trilt in je hand, maar je hoeft toch niets te doen.
    Laat je als zeiler meevoeren op de golven van het nu en zie waar je uit komt. Je hoeft toch niet ‘ergens’ uit te komen? Een trekker is op pad en reiziger komt aan en is in control. Weet je, je bent je tijd vooruit. Jij ervaart communicatieve zelfsturing. Misschien is het boek de Vertraagde Tijd van Arnold Cornelis nu interessant of Logica van het Gevoel. Je zit op het pad van: vertragen-verstillen-verstaan. Je ont-wikkelt je. Je kern is dichtbij. En weet dat angst en vorm de oplossing niet is. Dat is slechts loslaten en liefde. Maar eigenlijk weet jij dat allang als geen ander.
    Pas de ‘kracht van goh’ toe en je tovert een glimlach op je lippen telkens als je goh….zegt. Mooi en liefdevol voor jezelf.
    Ook mooi in dit verband het boekje: Leerling in Leiderschap van Stef Seykens. Je wordt geboren uit je moeder, daarna uit je vader en tot slot uit je zelf.
    Zeil en stuur beste kameraad, maar weet dat de oceaan groot is en geniet van die ruimte.

    liefdevolle groet
    Hans

  4. Benjamin
    Posted 15/12/2009 at 16:19 | Permalink

    Take care guido! Keep the good memories for the brighter days!

  5. Johan
    Posted 17/12/2009 at 23:16 | Permalink

    En je hoeft ook niks.
    Je stapt uit.
    Je bent soms even klaar.

    Je bent ok.

    Toen was goed. En nu ook.
    Accepteer.

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*
*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>