Uit de oude doos, door Gerjanne gevonden op jerevedegrandeur
Hoe is het nou met je? Het is een winterse vraag waar ik weinig mee kan. Ik kan alleen vooruitdenken, lentedenken. Hoe is het straks met me, daar kan ik over filosoferen.
Als iemand me dat zou vragen, dan denk ik, deze persoon kent me echt, is tot mijn kern doorgedrongen. Als ik dan straks uit dit gesprek kom, dan heb ik beslist een zomers gesprek gehad, op zielsniveau. Dan voel ik me helemaal top! Dat gedacht en tegen de persoon gezegd hebbende opent alle deuren tot zingevende, toekomstgerichte communicatie, tot scenariodenken. Lentekriebels.
Het is als groeidenker toch veel leuker om te filosoferen over de toekomst, de lente, de zomer, dan te graven in het verleden. In de toekomst liggen mogelijkheden en kansen. Het verleden staat vast, het is al gebeurd, kan niet veranderd maar hoogstens anders gepercipieerd worden.
Hoe is het straks met me?
Straks ben ik lente 
4 Comments
Zit jij dan niet altijd in de lente van volgend jaar? Geniet jij wel van de bloeiende planten en de zingende vogels? Ook als filosoof/scenario-denker moet je kunnen leven in het heden, om te genieten van de dingen die je bereikt hebt door je lentekriebel ervoor.
Neem jij wel de tijd om de lentekriebels écht te voelen?
Nu even niet
Ik heb er niet veel tijd voor genomen, maar het was wel erg intens!
Ik zit inderdaad alweer met een opdracht die me verplaatst naar volgend jaar.
Wanneer de regen is verdwenen en de zon komt weer door, dan drinken we een biertje en gaan we genieten van de uitkomst van de vorige lentekriebels.
He, eindelijk weer eens iemand met een goed plan van aanpak.