Wat weegt zwaarder? Strategie of talent? Moet talent strategie volgen of moet strategie talent volgen?
Talent volgt strategie? Man, dat is zo 20e eeuws.
Zo ging het, met management als tussenschakel.
Tegenwoordig is management meer de drempel tussen de twee, de muur waar je doorheen of omheen moet. We zitten nu op het grote omslagpunt en omslagpunten gaan altijd gepaard met pijn.
Het wordt namelijk ‘Strategie volgt talent’
Dat is het natuurlijk altijd al geweest, maar nooit uitgesproken, nooit erkend. Erkenning werd altijd naar het management gezogen.
De pijn zal voornamelijk bij het management gevoeld worden, tenzij ze deze ommezwaai – naar servent leadership to talent – als verlichting gaan percipiëren.
Managers houden zich nu nog steeds teveel vast aan oude gewoontes, culturen en gebruiken.
Innovatie binnen organisaties, innovaties van samenwerken komen namelijk van individuele professionals.
Dat is o.a. het gevolg van beter onderwijs.
We weten allemaal dat de leerstof die mijn leeftijdgenoten en ouder vroeger kregen, onder het niveau ligt van wat er nu van ons nieuwe talent gevraagd wordt. Die kenniskloof binnen het management wordt nu grotendeels gecompenseerd met ervaring, ervaring met regels en procedures. Maar op een basis van ervaring is het moeilijk veranderen.
De kenniskloof tussen het management van vroeger en de aan te sturen ‘professionals’ van toen was groot en in het voordeel van het management.
Tegenwoordig is dat misschien wel omgedraaid.
Wat is er veranderd in de wereld? Veel
Wat is er veranderd in management? Niks
Het ‘harde’ management wordt dus overbodig of verschuift voornamelijk naar de zachte kant van people-management, talentmanagement.
Het mobiliseren van de individuele kracht van talenten, het aansteken van samengebonden lontjes talent.
De explosieve kracht van talent.
2 Comments
Goed statement Guido, alleen heb ik echt een hekel aan het woord talent. Talent staat namelijk vaak voor iets aangeboren, iets dat vaststaat, onveranderbaar is. Je hebt talent, of je hebt het niet. Talent wordt gebruikt als excuus. Excuus om geen ambitie, durf en doorzettingsvermogen te hebben. “Hij heeft talent, zoiets zou ik nooit kunnen”
Het grootste talent dat je kunt hebben is om niet in talent te geloven.
@Ramon Ik gebruik talent hier op een andere manier. Niet als aangeboren eigenschap, maar als aangeboorde eigenschap. Inderdaad wordt talent vaak gezien als iets waar je niets voor hoeft te doen. Dat is een grote misvatting. Talent moet gevoed worden, anders kun je het geen talent noemen. Je moet er vaak voor vechten! Een talent kan een aangeboren aanleg zijn, maar dat is slechts het begin. Die aanleg moet dan ontwikkeld worden. Een talent geeft dus aan dat een persoon een bijzonder goed ontwikkelde eigenschap heeft. Iets waar jarenlang hard aan gewerkt, geschaafd, geschuurd, geplamuurd is.
Ik geloof dus heilig in talent. Ik geloof in jouw talent. Het gaat er dan dus om wat je er mee doet om het tot wasdom te laten komen.