• Quote

    Always tell the truth. Then you don't have to remember anything.

    by Mark Twain

Tip van/voor de meester


Vandaag waren o.a. @svankolfschoten en @bloei bij www.eentweetien.nl. Heerlijk vind ik het dat ik op een plek zit waar mensen gewoon even lekker binnen komen vallen, professionals die met je van gedachten wisselen. Ik kijk of ik iets voor hen kan betekenen en zij voor mij. En dan kom ik ’s avonds thuis en dan krijg ik als leermeester3.0 toch weer zo’n heerlijke tip van Meestersdvies binnen via twitter: @denkbeeldhouwer hier is tie van @moravec http://bit.ly/9NDi50 describes exactly what you are doing with your students.

” John Moravec is a faculty member in the Innovation Studies and Master of Liberal Studies graduate programs and coordinator of the Leapfrog Institutes at the University of Minnesota. He is the principal of Education Futures LLC; a co-founder of the Horizon Forum, a roundtable on the future of education at all levels; and is the editor of Education Futures (ISSN 1940-0934, http://www.educationfutures.com).”

Het is toch wel erg mooi om te zien dat we hier bij www.eentweetien.nl aankomende professionals de ruimte geven om zich te kunnen ontwikkelen volgens alom gewaardeerde toekomstscenario’s van ‘Education 3.0′.

#TheMadProfessor is dus niet gek! Hij is een vliegtuig. :-)

Posted in Natuurlijk leren, Onderwijs innovatie | Leave a comment

nog even doorploeteren


Alweer een Meesterlijk Advies via @svankolfschoten

Posted in Denkbeeldentuin, Onderwijs innovatie | Leave a comment

Spezify EenTweeTien

Spezify #eentweetien
Wat een prachtige tool is www.spezify.com. Zelfs als je nog geen huisstijl hebt, zoals nu bij www.eentweetien.nl omdat we gewoon beginnen zoals Leen Zevenbergen dat adviseert in zijn boeken als ‘t is groen en groener wordt het niet, dan nog voel je aan de hand van de content die je gepubliceerd hebt op het internet voor je organisatie of je een consistente lijn in je communicatie te pakken hebt. Een mooie tool dus ook om op een andere manier te checken of het gevoel dat je wilt overbrengen met je merk er al in zit.

Ik heb twee onderzoeksvragen voor mijn kleine lezerskring:
1. Welk gevoel krijgen jullie bij het merk Een Twee Tien bij het bekijken van www.spezify.com/#/eentweetien?
2. Hoe correspondeert dat met de ideeën, ontwerpen, argumenten van onze nieuwe art-director Thomas Schrijer?

Begin volgende week willen we gaan implementeren. Hebben jullie misschien nog tips?

Posted in Denkbeeldentuin, Natuurlijk leren, Onderwijs innovatie | Leave a comment

een-tweetje: projectpiloot


Diederik Vrijhoef, die morgen aan de Ruitenberglaan zijn afstudeerscriptie nog moet inleveren, was projectpiloot tijdens de creatiedag voor www.detussentijd.nu. Er stond dus geen docent voor de klas (die deed een stap terug en verzorgde de hapjes en de drankjes) die de groep aanstuurde op resultaat en in het proces, maar een afstudeerder. De leerling is meester geworden. Dat is de lijn die ik graag wil zien en voelen in het onderwijs.

Posted in Denkbeeldentuin, Natuurlijk leren, Onderwijs innovatie | 1 Comment

Just because

Posted in emotiemachine | Leave a comment

Loslaten, vertragen, even stilstaan

ode-aan-joel

Donderdag 4 maart, 18.04 uur.

Ik zit met een pizza naast mijn laptop in de grote ruimte aan de Vossenstraat 10 en probeer in de hectiek van www.eentweetien.nl samen te vatten waar we mee bezig zijn in de minor Digital Media Production, samen met zo’n 30 studenten, acht deeltijders enkele aangeschoven stagiaires, afstudeerders en nieuwsgierige, gedreven professionals. Samen te vatten, te bundelen. Deze post verwijst eigenlijk als een soort interactive narrative naar de overpeinzingen die ik in ‘De Tussentijd’ geschreven heb.

Het is namelijk nogal wat voor de perceptie van de docenten en studenten die bij deze minor betrokken zijn. Letterlijk out of the box. Read More »

Posted in Natuurlijk leren, Onderwijs innovatie | 4 Comments

Een-Tweetje: De broedfactor

“Waar ben je nou weer aan begonnen?” hoor ik links en rechts mensen me vragen…. en mijn eigen stemmetje in mijn hoofd. Tja, wat ik doe is een beetje complex. Ik hou wel van moeilijk doen. Ik speel daarbij dan meestal veel verschillende rollen in mijn eigen toneelstuk. Ik zal nu even de docent spelen, maar omdat me die rol niet gelukkig maakt, zal ik bij www.eentweetien.nl veel meer de student gaan uithangen.

Ons traditionele onderwijs is gebaseerd op de veronderstelling dat mensen rationele wezens zijn, dat ze zich aan afspraken houden, beloftes nakomen en zich aan regels houden omdat ze verstandige (rationeel) keuzes maken. Deze veronderstelling is vals. Ik ben er zelf getuige van geweest in de eerste weken van www.eentweetien.nl. Zo zijn er studenten geweest die afspraken hebben gemaakt, nadat ze hebben aangegeven wat ze belangrijk vinden, die ze niet zijn nagekomen. Ze hebben geen verstandige keuzes gemaakt. Ze hebben gekozen om alle voordelen van het nakomen van de afspraak terzijde te schuiven en te kiezen voor tijdelijk NIET leren, geen ontwikkeling doorlopen, oftewel niets doen.

Bij www.eentweetien.nl gaan we uit van de veronderstelling dat mensen niet-rationele wezens zijn. We gaan er van uit dat het gedrag van mensen bepaald wordt door de interactie tussen persoon en omgeving, tussen wat in je zit – waarden en normen, genetisch materiaal, natuur – en wat buiten je ligt – cultuur, context. Mijn veronderstelling is dat personen door deze aanpak beter uit de verf komen. Deze veronderstelling ga ik als student bij www.eentweetien.nl onderzoeken. Hiervoor ga ik meerdere video-interviews houden met studenten (nul-meting en eindmeting) en professionals. Het interview met Peter Camp is daarvan de aanleiding geweest.

Ik werk en acteer dus, net als iedereen, op mijn eigen veronderstellingen, mijn eigen perceptie. Ik zei al, ik speel veel verschillende rollen. Sommige volgers van mijn blog vinden het misschien interessant om mijn rol als docent, als #TheMadProfessor te volgen. Ik denk zelf dat het op dit moment veel interessanter is om mijn rol als student te beschrijven. Dat past namelijk veel beter bij mijn filosofie over leren. Leren doe je maar lekker zelf, daar heb je bijna niemand voor nodig.

Wat ben ik aan het leren? Op dit moment bijna teveel om op te noemen. Ik leer me drie slagen in de rondte. Terwijl er een week of twee vrijwel niets gebeurde bij www.eentweetien.nl zat ik te pieken qua leerervaring. Omdat leren van binnen komt heb ik daarom besloten om mijn werk voor te leggen aan professionals. Om te kijken of mijn ideeën, mijn veronderstellingen wel valide zijn.

We leven in een tijdperk waarin ‘een levenlang leren’ belangrijk is geworden. Zelf ben ik een van de mooiere voorbeelden daarvan. 47 en al experimenterend en lerend steeds weer zijn kennis en ervaring toetsend in zijn omgeving. Daar heb ik geen enkel onderwijssysteem voor nodig (extrinsiek leren). Geen docent, geen cursus, geen cijfers, geen boekenlijst, geen literatuurlijst, niemand die me opdrachten geeft die ik moet uitvoeren. Alles komt vanuit mezelf (intrinsiek leren). Ik stel, iedere dag weer, mijn lesmateriaal zelf samen. Ik schaf een nieuw boek aan en breng het in de praktijk, ik struin het internet af en maak bookmarks, etc.
Dat is iets dat iedereen in zich heeft. Ieder mens is gemotiveerd om te leren, heeft altijd behoefte aan kennis en inzicht over samenhang. Zoiets schijnt een ‘relatief stabiel construct‘ te zijn, het is blijvend, gaat nooit meer weg.

Afgelopen week had ik behoefte aan reflectie. Soms komt dat voor. Dan heb ik behoefte om mijn ideeën, mijn visie, mijn richting te toetsen bij iemand. Dan ga ik op zoek naar een mentor.

Peter Camp, schrijver van ‘De Broedfactor’ genomineerd voor Managementboek van het jaar 2010, ontving me vrijdag bij hem thuis. Het was een erg warm welkom. Twee dagen ervoor belde ik met de vraag of ik langs kon komen. In de tussentijd heeft Peter de tijd genomen om mijn blog diagonaal door te spitten. Zo kon hij zijn eigen ervaringen direct linken aan mijn hoogte- en dieptepunten als bijvoorbeeld een Moskoureis of een Ardennenoffensief.
Dit interview zit tussen de koffie en de wijn.

Peter, bedankt! Je hebt mij – en ondertussen mijn mede-studenten – enorm geïnspireerd.

Snap je nu wat het verschil is tussen extrinsiek leren en intrinsiek leren?
En wat het verschil is tussen docent en leer-meester?

Posted in Natuurlijk leren, Onderwijs innovatie | Tagged | 9 Comments

Ik ga emigreren naar IJsland!


Hoe een grap misschien wel uitgroeit tot de grote ontsnapping uit de gevestigde structuren en concentraties van macht in onze maatschappij.
Ik ben weg, Doei!
We mailen!

Posted in Denkbeeldenstorm, trends | Leave a comment

Systeemdenken en communicatie in de lerende organisatie

Nog één laatste keer dan, een ‘echte les’, een docent die vóór de klas staat en eenzijdig zijn kennis over de menigte heen gooit. Ik vind het maar niks. Ik doe het wel, maar het kost me enorm veel energie.

Waarom hou je als docent zo’n verhaal? Dat doe je om gedachten, beelden, woorden, daden, op gang te brengen. Je geeft dan jouw visie, maar er komt meestal zo weinig terug, tenzij je er allerlei foefjes in de vorm van vragen en opdrachten aan gaat plakken om de menigte in beweging te krijgen. Maar de menigte moet maar eens stoppen met menigte te zijn. De menigte moet die gewoonte van afwachten tot iemand uit de groep zijn nek durft uit te steken maar eens doorbreken.

Kijk, als we even teruggaan in onze evolutie dan moeten we concluderen dat je vroeger niet kon overleven, zonder groep, als Neanderthaler. Je conformeren aan het groepsgevoel gaf je zekerheid en veiligheid. Het zit dus diep in onze genen ingebakken dat het moeilijk is om uit een groep te stappen. Een gevoel van angst zal dus snel komen bovendrijven bij de gedachte om op te staan.

Ik heb me vroeger nooit ‘lid’ van zo’n groep gevoeld. Ik was altijd een van de eersten die zijn vragen paraat had, die zijn eigen mening op het verhaal wilde toetsen. Van die amorfe massa wilde ik geen deel uitmaken. Dan kom je dus toch weer op de kracht van het individu terecht.

Ja, je mag!

Je mag veel meer lef, moed tonen om je eigen gevoelens en ervaringen bij een verhaal direct te toetsen door zelf vragen te stellen en meningen te geven. Wanneer je dat doet is dat een teken van je interne drive om te leren en tevens een teken van respect naar de spreker, hij of zij die energie gestoken heeft om jou een stukje verder te brengen dan waar je vóór de presentatie was. Je bent dus in die tijd verandert – als je er tenminste open voor stond! Vragen stellen, meningen delen kun je dus ook zien als een kennisverrijking van de groep i.p.v. ‘Wat zullen ze denken van mijn vraag’.

Pas wanneer in zo’n groep een schaap over de dam is, en een tweede, komt communicatie pas echt op gang. Pas dan begint het echte leren wanneer de verandering in de vorm van vragen en meningen onderling gedeeld wordt.

Deze les begon dus zo, als eenrichtingsverkeer van solist naar groep.

les is less

De les eindigde uiteindelijk zo, als onderling kennisdelende individuen, ieder met een eigen kijk op de zaak.

leren is more

Jan Kollen, super bedankt voor de opnames!

Posted in Natuurlijk leren, Onderwijs innovatie | 6 Comments

Seth Godin: nieuwsgierigheid


In de minor Digital Media Production probeer ik de nieuwsgierigheid van studenten aan te spreken. Dat is een moeilijke opgave voor studenten omdat het een heel andere kijk van ze op de wereld vraagt. Om de nieuwsgierigheid te triggeren, zou ik natuurlijk goed geformuleerde opdrachten met scherpe deadlines kunnen formuleren om de boel op gang te brengen.

Voordeel hiervan is dat studenten in zo’n opdracht gedwongen worden om vragen te stellen, om op onderzoek uit te gaan. Zeer efficiënt en effectief.

Nadeel is dat zo’n aanpak niet karaktervormend is, studenten blijven dan namelijk ook in de toekomst ‘goed geformuleerde opdrachten’ nodig hebben om zelf tot actie over te gaan. Dat is eigenschappen aansprekend van de volger, niet van de vormer.

Dus spreek ik de ‘verveling’ aan. Zonder strakke opdracht en/of deadline vervallen veel studenten namelijk in nietsdoen, apathie, achterover hangen totdat ze gecorrigeerd worden. Zij die gecorrigeerd moeten worden, zijn de volgers in deze wereld, de fundamentalisten zoals Seth Godin het stelt.

Zij die de moed vinden om zichzelf te corrigeren en in actie te komen, om hun eigen aannames even opzij te schuiven en het nieuwe te onderzoeken, er voorzichtig aan te voelen, er – van een andere kant – naar te kijken, eraan te ruiken en proeven, er deel aan te nemen en het later zelfs te gaan vormgeven, dat zijn de nieuwsgierigen. Zijn tonen moed.

Ik hou van nieuwsgierige mensen.

Posted in Denkbeeldentuin, Natuurlijk leren, Onderwijs innovatie | 1 Comment